گفتند : عُتْبَة بن رَبيعة و شيْبَة بن رَبيعة و ابوالبخترى بن هشام و حكيم بن حِزام و نوفل بن خُوَيْلد و حارث بن عامر و طعيمةِ بن عدى و نضر بن حارث و زمْعَة بن اسود و ابوجهل بن هشام و اميّة بن خَلف و نُبَيْه و مُنبه پسران حجاج و سهيل بن عمرو و عمرو بن عبدَوُ حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : قريش جگر گوشه‌هايش را به جنگ فرستاده است . « 1 » البته بايد دقت داشت كه برخى از اينها به‌عنوان يك فرد مطرح نبوده‌اند ، بلكه سران قوم به‌شمار مىرفتند و هر كدام اعوان و انصار و پيروانى داشتند و به منزلهء يك قبيله به‌شمار مىرفتند و نظر و دستور هر كدام نظر قبيله بود . اگر تصميم مىگرفتند در جنگى شركت كنند ، افراد قبيله و افراد طايفه به پيروى رئيس خود الزاماً بايد شركت مىكردند و مخالفت با او عاقبت ناگوارى براى افراد مخالف به همراه داشت و اگر آنها از جنگ منصرف مىشدند ، عده‌اى نيز به‌دنبال آنها برمىگشتند . در گذشته ، سوابق قبيله‌ها و افراد و رؤساى آنان ، در اثر برخوردها ، قرارها ، پيمانها و ستيزها ، قلمرو حكومت و مناطقى كه مستقر بودند ، روشن مىشد و هنگامىكه اسم شخصى يا رئيس قبيله‌اى به ميان مىآمد ميزان تجربه و قابليت او براى افراد مشخص بوده است . در جنگ بدر پيامبر صلى الله عليه و آله در مقابل شَيْبَه و عُتْبَة و وليد بن عُتبة ، سه تن از قهرمانان جنگ ، حضرت امير عليه السلام و حمزه و عبيدة بن حارث ، را مىفرستد تا با آنها مبارزه كنند . « 2 »

--> ( 1 ) - اعيان الشيعه ، ج 2 ، ص 88 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 269 ؛ السيرة الحلبيّة ، ج 2 ، ص 151 و بحارالانوار ، ج 19 ، ص 33 . ( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 147 ؛ المغازى ، ج 1 ، ص 68 والصحيح ، من سيرة النبى ، ج 3 ، ص 191 .